ان ای دی پلاس (+NAD) اکسیر جوانی | راهی علمی برای کند کردن روند پیری

در سال‌های اخیر، واژه «NAD اکسیر جوانی» به‌عنوان یک مفهوم علمی‌ و کاربردی در دنیای پزشکی عملکردی و ضدپیری شهرت زیادی پیدا کرده. NAD یا نیکوتین‌آمید آدنین دینوکلئوتید، یک کوآنزیم حیاتی در بدن انسان است که نقش مستقیم در تولید انرژی، ترمیم DNA، تنظیم ساعت زیستی، سلامت مغز و متابولیسم سلولی دارد. کاهش طبیعی سطح NAD در بدن، یکی از دلایل اصلی پیری بیولوژیکی و بروز بیماری‌های مزمن در سنین بالا شناخته شده است.

NAD یا ناد چیست؟ نقش حیاتی نیکوتین آمید آدنین دی نوکلئوتید در سلامت و جوانی

در دنیای امروز که سلامت و طول عمر اهمیت ویژه ای پیدا کرده، ناد یا نیکوتین آمید آدنین دی نوکلئوتید (NAD) به عنوان یک مولکول کلیدی و حیاتی، مورد توجه گسترده دانشمندان و متخصصان قرار گرفته است. این کوآنزیم کوچک اما قدرتمند، نقش بسیار مهمی در واکنش های متابولیکی بدن، حفظ سلامت سلولی، ترمیم DNA و فرآیندهای مقابله با پیری ایفا می کند. کاهش سطح ناد با افزایش سن، یکی از مهم ترین عوامل زمینه ساز بروز بیماری های مزمن و کاهش کیفیت زندگی به شمار می رود.

در این مقاله قصد داریم نگاهی جامع و علمی به ناد، عملکردهای آن در بدن، تأثیر افزایش سن بر سطح آن، روش های طبیعی و مکملی برای افزایش ناد و همچنین نقش محصولات مرتبط مانند مجموعه مکمل های جوانسازی موجود در سایت U-fitpro بیندازیم.

200501 F PO640 0034

ان ای دی (NAD) چیست و چرا آن را «اکسیر جوانی» می‌نامند؟

ان ای دی (NAD) یا نیکوتین‌آمید آدنین دی‌نوکلئوتید یکی از حیاتی‌ترین کوآنزیم‌های بدن است که در دو فرم ان ای دی پلاس (NAD⁺) و NADH (کاهش یافته) حضور دارد. این مولکول در قلب متابولیسم سلولی قرار دارد و با شرکت در واکنش‌های انتقال الکترون، به تولید ATP، یعنی سوخت اصلی سلول‌ها، کمک می‌کند. همچنین در فرآیندهای کلیدی مانند ترمیم DNA، تنظیم بیان ژن‌ها و پاسخ به استرس سلولی نقش دارد.

با افزایش سن، سطح ان ای دی پلاس (NAD⁺) در بدن به‌دلایل مختلفی مانند استرس اکسیداتیو مزمن، کاهش عملکرد آنزیم‌های بازسازنده، و افزایش فعالیت آنزیم‌هایی مانند CD38 و PARP به‌شدت افت می‌کند. این کاهش باعث اختلال در عملکرد سلول‌ها، افزایش التهاب و تسریع روند پیری می‌شود. از همین رو، بازسازی سطح ان ای دی پلاس (NAD⁺) به‌عنوان روشی برای مقابله با پیری مورد توجه قرار گرفته و باعث شده بسیاری از محققان از آن با عنوان «اکسیر جوانی» یاد کنند.

نقش آنزیم‌های وابسته به ان ای دی پلاس (NAD⁺) در سلامت و پیری

دو خانواده‌ی آنزیمی مهم که عملکرد آن‌ها به ان ای دی پلاس (NAD⁺) وابسته است شامل سیرتوین‌ها (Sirtuins) و PARP هستند. این آنزیم‌ها نقشی کلیدی در حفظ سلامت سلولی و مقابله با آثار پیری دارند.

سیرتوین‌ها: این گروه از پروتئین‌ها در فرآیندهایی مانند تنظیم بیان ژن، تقویت ترمیم DNA، کنترل متابولیسم، بهبود عملکرد میتوکندری و مقابله با استرس اکسیداتیو نقش دارند. فعالیت سیرتوین‌ها مستقیماً به سطح ان ای دی پلاس (NAD⁺) وابسته است؛ بنابراین، کاهش ان ای دی پلاس (NAD⁺) به کاهش توان ترمیمی و تسریع روند پیری سلولی منجر می‌شود. کمپانی‌هایی مانند Elysium Health و ChromaDex در حال توسعه مکمل‌هایی برای فعال‌سازی این مسیرها هستند.

PARP: آنزیم PARP زمانی که آسیب DNA رخ می‌دهد فعال می‌شود و برای انجام فرآیند ترمیم، مقادیر زیادی ان ای دی پلاس (NAD⁺) مصرف می‌کند. در شرایطی مانند التهاب مزمن، سرطان یا استرس اکسیداتیو، فعالیت بیش‌ازحد PARP می‌تواند باعث تخلیه ان ای دی پلاس (NAD⁺) سلولی شود و آسیب‌های بیشتری را به سلول وارد کند. این مکانیسم یکی از عوامل تسریع در پیری سلولی محسوب می‌شود.

nad teaser
13578 2023 1031 Fig1 HTML

ان ای دی (NAD) و تنظیم متابولیسم، انسولین و التهاب

ان ای دی (NAD) یکی از عوامل کلیدی در تنظیم متابولیسم گلوکز، چربی و عملکرد هورمونی است. فعالیت سیرتوین‌ها, به ویژه SIRT1 و SIRT3، باعث بهبود عملکرد سلول‌های چربی، افزایش حساسیت به انسولین و کاهش التهاب می‌شود. این روند به‌ویژه در پیشگیری و کنترل بیماری‌هایی مانند دیابت نوع ۲ و سندرم متابولیک نقش مهمی دارد.

ارتباط ان ای دی (NAD) با التهاب پیرانه (Inflammaging)

اصطلاح التهاب پیرانه (Inflammaging) به التهاب مزمن سطح پایین و پیوسته ناشی از فرآیندهای پیری گفته می‌شود. مطالعات نشان داده‌اند که افزایش سطح ان ای دی (NAD) می‌تواند فعالیت آنزیم‌هایی مانند CD38 را کاهش دهد. CD38 یکی از اصلی‌ترین آنزیم‌های تخریب‌کننده ان ای دی (NAD) است که با بالا رفتن سن فعالیت آن افزایش می‌یابد. کاهش فعالیت CD38 موجب مهار التهاب مزمن و محافظت از عملکرد سیستم ایمنی می‌شود.

برخی پژوهش‌ها همچنین نشان داده‌اند که ان ای دی (NAD) می‌تواند فعالیت سلول‌های T ضدتوموری را افزایش دهد که این موضوع افق‌های جدیدی را در زمینه ایمنی‌درمانی سرطان باز می‌کند.

001

چگونه سطح ان ای دی (NAD) را افزایش دهیم؟ از سبک زندگی تا تزریق و مکمل

برای حفظ یا افزایش سطح ان ای دی (NAD) در بدن، راهکارهای متنوعی وجود دارد:

  1. مکمل‌های پیش‌ساز ان ای دی (NAD)
    دو ترکیب اصلی شامل NMN (نیکوتین‌آمید مونو نوکلئوتید) و NR (نیکوتین‌آمید ریبوزید) در مکمل‌های خوراکی مورد استفاده قرار می‌گیرند. این‌ها در دستگاه گوارش جذب شده و وارد مسیر بازسازی ان ای دی (NAD) می‌شوند. مطالعات انسانی نشان داده‌اند که استفاده از این مکمل‌ها می‌تواند سطح ان ای دی (NAD) را تا ۴۰٪ افزایش دهد.
  2. ورزش منظم
    فعالیت بدنی باعث تحریک آنزیم NAMPT و افزایش سنتز ان ای دی (NAD) می‌شود. ورزش استقامتی و تمرین‌های هوازی تأثیر بیشتری در این زمینه دارند.
  3. رژیم غذایی غنی از ویتامین B3 و تریپتوفان
    منابع غذایی مثل ماهی، تخم‌مرغ، عدس، غلات کامل، و بادام منابع غنی پیش‌سازهای ان ای دی (NAD) هستند. این رژیم غذایی نقش مکمل مهمی در بازسازی ان ای دی (NAD) دارد.
  4. روزه‌داری متناوب و محدودیت کالری
    تحقیقات نشان داده‌اند که فستینگ باعث کاهش فعالیت آنزیم‌های PARP و CD38 می‌شود. در نتیجه، ان ای دی (NAD) کمتر مصرف شده و سطح آن در بدن حفظ می‌شود. این مکانیزم در کنار افزایش حساسیت انسولینی باعث ارتقاء سلامت متابولیک نیز می‌شود.
  5. تزریق وریدی ان ای دی پلاس (NAD⁺)
    تزریق مستقیم ان ای دی پلاس (NAD⁺) یکی از راه‌های مؤثر و پرسرعت افزایش سطح این کوآنزیم است، چون از تجزیه‌ی گوارشی عبور کرده و به‌سرعت در دسترس سلول‌ها قرار می‌گیرد. این روش در کلینیک‌های پیشرفته طب عملکردی برای بازسازی مغز، ضدپیری، افزایش انرژی و بهبود عملکرد شناختی استفاده می‌شود. برای اطلاعات بیشتر می‌توانید به کلینیک‌هایی مانند Drip Hydration مراجعه کنید.

جمع‌بندی: ان ای دی (NAD)؛ کوچک اما حیاتی

ان ای دی (NAD) شاید تنها یک مولکول کوچک باشد، اما اثرات آن در بدن بسیار عمیق و گسترده است. این کوآنزیم نقش کلیدی در فرایندهای حیاتی مانند تولید انرژی سلولی، ترمیم DNA، تنظیم بیان ژن‌ها، کنترل پاسخ‌های التهابی، و حفظ سلامت میتوکندری ایفا می‌کند. علاوه بر این، ان ای دی (NAD) در بهبود عملکرد مغز، تنظیم کیفیت خواب، و حفظ سلامت متابولیک نیز مؤثر است.

کاهش سطح ان ای دی (NAD) با افزایش سن، یکی از عوامل اصلی تسریع روند پیری و بروز بیماری‌های مزمن مانند دیابت نوع ۲، مشکلات عصبی، و التهاب‌های مزمن محسوب می‌شود. خوشبختانه با پیشرفت تحقیقات علمی، راهکارهای موثری برای افزایش سطح ان ای دی (NAD) از طریق مکمل‌های پیش‌ساز مانند NMN و NR، سبک زندگی فعال، رژیم غذایی مناسب، و حتی تزریق‌های وریدی فراهم شده است.

در نتیجه، افزایش آگاهی عمومی درباره نقش حیاتی ان ای دی (NAD) و دسترسی به روش‌های ایمن و علمی برای حفظ یا افزایش سطح آن، فرصت بی‌نظیری برای بهبود کیفیت زندگی، تأخیر در فرآیند پیری، و پیشگیری از بیماری‌های مرتبط با سن فراهم کرده است. با انتخاب سبک زندگی سالم و استفاده از منابع و مکمل‌های معتبر، می‌توان این اکسیر جوانی را در خدمت سلامت و طول عمر بهتر قرار داد.

سوالات متداول در مورد NAD یا ناد
NAD دقیقاً چه کاری در بدن انجام می‌دهد؟

NAD دقیقاً چه کاری در بدن انجام می‌دهد؟

NAD نقش کلیدی در تولید انرژی سلولی دارد. این کوآنزیم در واکنش‌های اکسیداسیون-کاهش مشارکت می‌کند و به انتقال الکترون‌ها کمک می‌کند که برای سنتز ATP (واحد انرژی سلولی) ضروری است. همچنین در تنظیم ژن‌ها، ترمیم DNA و مقابله با پیری سلولی نقش دارد.

چرا سطح NAD با افزایش سن کاهش پیدا می‌کند؟

با بالا رفتن سن، فعالیت آنزیم‌هایی که NAD تولید می‌کنند کاهش می‌یابد و آنزیم‌هایی که NAD مصرف می‌کنند مانند PARP و CD38 فعال‌تر می‌شوند. همچنین افزایش التهاب و استرس اکسیداتیو نیز به کاهش NAD کمک می‌کند.

آیا مصرف مکمل‌های NAD بی‌خطر است؟

مطالعات اولیه نشان داده‌اند که مکمل‌های NMN و NR در دوزهای متعارف برای اکثر افراد بی‌خطر هستند. با این حال، بهتر است قبل از شروع مصرف هر مکملی، با پزشک مشورت شود، به‌ویژه برای افرادی با بیماری‌های زمینه‌ای یا مصرف داروهای خاص.

چه کسانی باید مکمل NAD مصرف کنند؟

افرادی که به دنبال افزایش انرژی، بهبود عملکرد مغزی، کاهش نشانه‌های پیری یا حمایت از سلامت متابولیکی هستند، می‌توانند از مکمل‌های NAD بهره‌مند شوند. همچنین بزرگسالانی که نشانه‌های کاهش انرژی یا خواب بی‌کیفیت دارند نیز ممکن است از مصرف آن سود ببرند.

تفاوت بین NMN و NR در چیست؟

هر دو ترکیب پیش‌ساز NAD هستند، اما از نظر ساختار شیمیایی و مسیر جذب متفاوت‌اند. NMN کمی بزرگ‌تر از NR است و برخی مطالعات نشان داده‌اند که ممکن است جذب سریع‌تری در بافت‌های خاص داشته باشد. اما هر دو در بدن به NAD تبدیل می‌شوند و مزایای مشابهی ارائه می‌دهند.

چه غذاهایی به افزایش سطح NAD کمک می‌کنند؟

غذاهایی مانند ماهی، مرغ، بوقلمون، آووکادو، بادام، قارچ و سبزیجات برگ‌سبز حاوی پیش‌سازهای ویتامین B3 و نیکوتین‌آمید هستند که می‌توانند به تولید NAD در بدن کمک کنند. همچنین رژیم‌های غذایی با کالری محدود نیز باعث افزایش سطح NAD می‌شوند.

آیا افزایش NAD واقعاً به طول عمر کمک می‌کند؟

مطالعات روی حیوانات نشان داده‌اند که افزایش NAD می‌تواند بهبود عملکرد سلولی، کاهش التهاب، افزایش مقاومت به استرس و افزایش طول عمر را به دنبال داشته باشد. اگرچه داده‌های انسانی هنوز محدود هستند، اما نتایج اولیه امیدوارکننده‌اند.

اشتراک گذاری